ก้อนหินแห่งความคิดถึง
"ก้อนหินแห่งความคิดถึง" ต่อจากนี้ นี่คือนิทานความรัก ระหว่าง "กระต่าย" กับ "เต่า" มันเป็นเรื่องที่แปลกมากเมื่อกระต่ายตกหลุมรักเต่า กระต่ายชอบในความแตกต่างระหว่างพวกมัน กระต่ายวิ่งเร็ว เต่าวิ่งช้าหรือเรียกว่าคลานก็ได้ กระต่ายขนปุกปุย ส่วนเต่ามีแต่กระดองแข็งๆ แต่ทำไปทำมาทั้งคู่ก็ตัดสินใจ "คบกัน" กระต่ายและเต่าเลือกที่จะใช้ก้อนหินแห่งความคิดถึงบนชายหาดแห่งความรัก มาเป็นเครื่องมือนัดพบ โดยที่ทั้งกระต่ายและเต่าจะมีตะกร้าคนละ 1 ใบ ที่ต่างให้สัญญาว่า เมื่อไหร่ก็ตามที่คิดถึงกัน จะหยิบก้อนหินแห่งความคิดถึงใส่ตะกร้าไว้ทีละก้อน และเมื่อใดก็ตามที่หินเต็มตะกร้าก็จะมาหากันที่ชายหาดแห่งรัก.... เจ้ากระต่ายเฝ้าแต่คิดถึงเต่า มันเติมก้อนหินแห่งความคิดถึงไปเรื่อยๆ เพียงแค่ข้ามวัน ตะกร้าของมันก็เต็ม....กระต่ายรีบวิ่งไปหาเต่ายังที่นัดหมาย แต่มันยืนรออยู่อย่างนั้นก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของเต่า กระต่าย รอแล้วรอเล่า "เมื่อไหร่หนาเจ้าเต่าจะมาสักที" กระต่ายไม่ยอมทำอะไรทั้งนั้น แม้แต่นอนหลับตา เพราะมันกลัวว่า เต่าอาจสะสมก้อนหินแห่งความคิดถึงจนเต็มตะกร้...
